Test - 1000 km na oponach Schwalbe RightRun

Postanowiłem poddać gruntownemu testowi najtańsze opony firmy Schwalbe przeznaczone do wózków inwalidzkich aby sprawdzić, czy rzeczywiście to co najtańsze, jest istotnie najgorsze. Test polegał na przejechaniu dystansu ponad tysiąca kilometrów w różnych warunkach atmosferycznych i na różnych nawierzchniach, a następnie sprawdzeniu, w jakim stopniu opona została zużyta. Całość przejechałem od początku lipca 2013, do końca marca 2014, co zostało zarejestrowane w aplikacji Endomondo. Jestem dość ciężki (ponad 90 kg), co razem z wagą wózka (Küschall K4) daje razem sporo ponad 100 kg, a nośność jednej opony podawana przez producenta, to 60 kg. Duża waga „zestawu” miała również swoje znaczenie w dalszej części testu, czyniąc go bardziej ekstremalnym.

Aby przejechać tak duży dystans, należy zminimalizować opory toczenia, czyli napompować opony do maksymalnego dopuszczalnego ciśnienia – w przypadku opon Schwalbe RightRun – do 10 barów. Chcąc sprawdzić, czy można bezpiecznie jeździć na oponach z jeszcze wyższym ciśnieniem, zostały „nabite” do 11 barów, ale po zaledwie kilku kilometrach oponę z wielkim hukiem dosłownie rozerwało. Zatem nie polecam eksperymentów z podwyższaniem ciśnienia. Następny komplet opon, wraz z dętkami Schwalbe Standard 24X3/4-1-3/8/AV9A/40MM został precyzyjnie założony na koła i napompowany do maksymalnych 10-ciu barów. Po przejechaniu kilkunastu kilometrów zacząłem podczas jazdy odczuwać tzw. „bicie”, które wraz z każdym kilometrem nasilało się. Efekt lewostronnego „podskakiwania” wózka, wraz z każdym obrotem koła spowodowany został powiększającym się wybrzuszeniem opony. Aby uniknąć „wystrzału” komplet opon ponownie został wymieniony na nowe, a wybrzuszona opona została odesłana do producenta. Po zdjęciu opony z obręczy, wyraźnie było widać powód wybrzuszenia – miejscowe pęknięcie wewnętrznej warstwy gumy i „rozchodzącą się” osnowę. Widocznie nominalne 10 barów to zbyt dużo dla produktu z napisem „Made In Indonesia”, a może to tylko przypadek i natknąłem się na felerna sztukę. Do nowego kompletu zostało napompowane już tylko 9,5 bara licząc na brak dalszych zakłóceń testu.

Dalej nastąpiło juz tylko systematyczne „nabijanie” kilometrów, średnio po 111 km miesięcznie, w bardzo różnych warunkach atmosferycznych. W lipcu i sierpniu zdarzały się upały po 35 stopni, podczas których asfalt rozgrzewał się do ponad 60’ciu stopni, a zimą najniższa temperatura przy której zdecydowałem się trenować było -15 stopni. Przez dziewięć miesięcy szczęśliwym trafem nie zdarzyło mi się „złapać gumy” co dowodzi wysokiej skuteczności wkładki antyprzebiciowej w testowanych oponach. RightRun’y mają dość cienkie ścianki boczne, które przy moim sposobie napędzania wózka, polegającym na dociskaniu rękawic do ciągów i do boków opon, uległy niemal przetarciu, co zaliczyłbym do tzw. normalnego zużycia. Bieżnik w tych oponach można określić minimalnym – w postaci falistych wypustek, nie uległ wytarciu, a zupełnie gładkie czoło opony nie przetarło się w żadnym miejscu.

Podsumowując – opony Schwarlbe RightRun okazały się zaskakująco trwałe, dobrze zabezpieczone przed przebiciem i nie ulegające szybkiemu zużyciu, jak na najtańsze opony do wózków, w gamie produktów firmy Schwalbe. Minimalny bieżnik okazał się zaletą, ponieważ nie powodował odczuwalnych oporów toczenia, co przy tak dużym dystansie ma niebagatelne znaczenie. Gdyby nie początkowe problemy z wyborem odpowiednich egzemplarzy i stosowaniem zbyt wysokiego ciśnienia, test przebiegł by wręcz idealnie, a produkt otrzymał by najwyższą ocenę. Moim skromnym i subiektywnym zdaniem opony Schwarlbe RightRun w pełni zasłużyły na 8 z dziesięciu gwiazdek.